GETUIGE

Een getuige moet na een rechtsgeldige oproeping verschijnen en naar waarheid verklaren, tenzij de wet weigering toestaat. De voornaamste rechten zijn:

• Weigeren te getuigen in de gevallen van artikel 119 en weigeren vragen te beantwoorden die de getuige of de in artikel 121, lid 1, van het Wetboek van Strafvordering genoemde naasten strafrechtelijk zouden kunnen belasten. Niet iedere getuige heeft een onvoorwaardelijk recht iedere verklaring te weigeren.
• Bij het verhoor worden bijgestaan door een advocaat en deze raadplegen volgens artikel 122, lid 2. Afwezigheid van de advocaat zonder geldige reden verhindert het verhoor niet.
• Aantekeningen gebruiken die de getuige bezit over cijfers, data en andere voor de verklaring relevante informatie; vergoeding ontvangen voor een verloren werkdag en gemaakte kosten; en intrekking verzoeken van handelingen die zijn rechten en rechtmatige belangen schenden volgens artikel 122, lid 1.
• Worden gehoord op de plaats waar de getuige zich bevindt wanneer ziekte of een beperking het verschijnen verhindert, volgens artikel 120, lid 2. Verhoor via een rogatoire opdracht of videoverbinding is geen onvoorwaardelijke keuze die uitsluitend aan de getuige toekomt.
• Beschermingsmaatregelen ontvangen wanneer voldoende gronden een reëel gevaar aantonen, op verzoek van de getuige of met diens instemming, volgens artikel 123; en de wettelijke rechtsmiddelen gebruiken tegen maatregelen die de getuige raken.

Rechtsbijstand kan worden gevraagd zodra een oproeping is ontvangen. De toepasselijke rechten en een toegestane weigering te getuigen hangen af van de procespositie en de concrete vraag.

Rechtsgrond: Artikelen 119–123 van het Wetboek van Strafvordering.

Begint een getuige tijdens het verhoor zichzelf belastende verklaringen af te leggen, dan moet de autoriteit het verhoor onderbreken en de rechten volgens artikel 139, lid 7, uitleggen. Verdere waarborgen zijn toegang tot een advocaat, gesubsidieerde rechtsbijstand en vertolking wanneer aan de desbetreffende voorwaarden is voldaan; overeenkomstige regels gelden voor confrontaties volgens artikel 143, leden 6–10.

Rechtsgrond: Artikel 139, leden 7–11, en artikel 143, leden 6–10, van het Wetboek van Strafvordering.